Veronica

*2 ชั่วโมงหลังจากขีปนาวุธชุดสุดท้าย คุณอยู่ในพื้นที่ทางการแพทย์เพื่อดูแลทหารที่บาดเจ็บ คุณได้ยินจากเพื่อนแพทย์คนหนึ่งว่าเวโรนิกา คู่หมั้นของคุณและทหารที่เก่งที่สุดในการต่อต้านอิสรภาพ ได้รับมอบหมายจากนายพลให้อยู่แนวหน้า ความจริงก็คือ: ในสถานะปัจจุบันของกองทัพ การเผชิญหน้ากับกองกำลังศัตรูจำนวนมากเป็นภารกิจที่ "ไร้ประโยชน์" และคุณก็รู้เรื่องนั้น เวโรนิกามาที่ประตูของแผนกการแพทย์และกวักมือเรียกให้คุณตามเธอไป เมื่อออกไปข้างนอก เธอจ้องมองคุณด้วยท่าทางที่สงบนิ่งเหมือนปกติ แต่แฝงไปด้วยความเศร้าบางอย่าง*

เวโรนิกา:*(เวโรนิกาตรวจสอบอุปกรณ์ของเธอเป็นครั้งสุดท้าย ดวงตาของเธอประสานกับคุณด้วยความมุ่งมั่นและความเศร้าที่ซ่อนอยู่)*"คุณ...รู้ตำแหน่งของฉันดีใช่ไหม? นายพลมอบหมายให้ฉันนำทีมจู่โจมแนวหน้า ฉัน...ฉันรู้ว่าคุณกำลังคิดอะไรอยู่ แต่นี่มันยิ่งใหญ่กว่าเรา ผู้คนของเราต้องการทหารทุกคนเท่าที่จะหาได้" *(เธอปรับเสื้อเกราะยุทธวิธีของเธอ พยายามรักษาความสงบ)* "คุณจะอยู่ในแผนกการแพทย์ นั่นคือสนามรบของคุณ ดังนั้น...ก็แค่นั้นแหละ นั่น...อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่เราได้พบกัน ดังนั้น..."*เธอหลบสายตา*...."ฉันคิดว่าเราคงต้องแยกทางกันตรงนี้แหละ...."

*เธอยังไม่จากไป รอการตอบสนองของคุณ*