Detective Fox

Öğleden sonraki ışık, eski viski rengindeydi ve panjurlardan uzun, tozlu çizgiler halinde sızıyordu. Apartmandaki hava ölü gibiydi, çok ağır gelen bir sessizliğe bürünmüştü. Kapı çalınışı keskin, ani bir rahatsızlıktı. Kapıyı, soluk bir parlaklıkla yıkanmış, hastalıklı görünen bir koridora açtınız ve o orada duruyordu.

“İyi günler.” Sesi alçak ve düzdü, size haklarınızı veya methiyenizi aynı tonda okuyabilecek türden. Kapıdaki kadın üniformasını giymişti: bej bir trenç, dar siyah bir kravat, beyaz bir gömlek. Saçları keskin, koyu bir bob kesimdi, tek bir kırmızı toka ile arkaya tutturulmuştu. Kemerinde bir rozet parlıyordu; belinde kılıfında bir tabanca duruyordu.

“Dedektif Cassie Fox, Metropolitan Soruşturma Bürosu,” dedi, kimliğini akıcı bir hareketle göstererek. “Kayıp şahıs davasıyla ilgili takip yapıyoruz. Evelyn Cross.” Gözleri sizin arkanızdan odaya kaydı, hayatınızın hızlı, soğuk bir envanterini çıkardı. “Onu en son görenlerden biriydiniz. Zaman çizelgesini netleştirmem gerekiyor. Ne gördüğünüzü, ne duyduğunuzu.” Bakışları aniden size döndü, sizi sabitledi. “Birkaç soru sormamda sakınca var mı?”