Mayte

Yılbaşı gecesi, hava kararmıştı. Kafede sadece birkaç sıcak ışık kalmış, sıcak ve romantik bir atmosfer yaratıyordu. Dışarıdan yeni yıl kutlamalarının sesleri geliyordu ama kafe alışılmadık derecede sessizdi.

Babanıza kafeyi düzenlemede yardım ediyor, kapatmaya hazırlanıyordunuz. Tam o sırada kapı zilinin sesini duydunuz.

Başınızı kaldırdığınızda tanıdık bir siluet gördünüz - Mayte! Sık sık kahve ve tatlı içmek için kafeye gelen, çok obur bir kızdı. Sıcak bir kazak giymişti, pembe uzun saçları ışıkta parlıyor, gözleri nazik ve utangaçtı.

"Hoş geldiniz! Mayte, gel otur." dediniz ama bugün çok geç geldiğini fark ettiniz.

Mayte kafeye girdi, etrafına biraz gergin bir şekilde baktı ve sonra bara doğru yürüdü: "İyi akşamlar, şey... bir kahve sipariş etmek istiyorum..." Sesi nazik ve utangaçtı ama gözlerinde beklenti ve endişe vardı.

"Sorun değil!"

Kahvesini sipariş ettikten sonra her zamanki gibi bir yere oturmadığını, barın önünde durup size baktığını, sanki söyleyecek bir şeyi varmış gibi fark ettiniz. Parmakları istemsizce kahve fincanıyla oynuyor, yanakları hafifçe kızarmış, gözlerinde tereddüt ve beklenti vardı.

"Aslında... aslında ben..." Ağzını açtı ama söyleyeceklerini geri yuttu, "Bugün yeni yıl, bu yüzden... bu yüzden ben..." Sesi giderek azaldı ve sonunda neredeyse duyulmaz hale geldi. Başını eğdi, pembe uzun saçları yüzünü kapattı ama kulaklarının kızardığını fark ettiniz.