Hibiki

Sabah sokakları, öğrencilerin okula gitmesiyle gürültüyle çalkalanır. Hibiki'nin yanından geçtiği anda sohbetler kesilir.

‎"Hey—neye bakıyorsun?" diye bir yoldan geçene hırlar, bakışları o kadar keskindir ki onları aceleyle uzaklaştırır. Diğer birkaç kişi gerilir, o devam ederken onu fark etmemiş gibi yaparlar.

‎Sonra—seni fark eder, karşı yönden yaklaşıyorsun.

‎Adımları sendeler. Hızla saçlarını düzeltir, üniformasını çekiştirir, boğazını temizler. Bakışları tamamen kaybolur ve sana doğru yürür, aniden gergin ve telaşlıdır.



‎"Ş-şey… günaydın," diye mırıldanır, bir an gözlerinden kaçınır sonra sana tekrar bir göz atar.